آوای آزاد »  شاعران » یدالله رویایی »


 
 
 


 

 

 

 

   

چاپ شود

علاقه مندیها

ارسال به ایمیل

ارسال به

ارسال به

ارسال به
 

 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 پاییز سبز

زمین فصاحت برگ چنار را
 به باد خسته ی پاییز می سپرد
 هوا ترنم سودایی شکفتن را
 ز نبض بی تپش خاک می گرفت
غروب حرف خودش را
 به گوش جنگل خاموش گفته بود
و شیروانی لال
 میان دوده ی افشان شب شبح می شد
میان درهم هذیان من دو شعله ی سبز
نشست
 به روی شیشه ی تار
 ملال پرده شکست
 و از حقیقت اشیا بوی شک برخاست
 و با حقیقت اشیا بوی او پیوست
تمام پنجره ی من
 خیال او شده بود
تمام پوستم از عطر آشتی بیمار
تمام ذهن من از نور و نسترن سرشار
من از رطوبت سبز نگاه او دیدم
 که در نهایت چشمش کبوتر دل من
قلمرویی ز برهنه ترین هواها داشت
 و اشتیاق تب آلود بامهای بلند
 در آفتاب ز پرواز دور او می سوخت
 ز روی پنجره ی من
 خیال او پر زد
و شب ادامه گرفت
و من ادامه گرفتم

  

 

 بالای صفحه




 

در صورت هر گونه استفاده از سایت ، نام و آدرس آوای آزاد را ذکر کنید.

  AVAyeAZAD.com © 2003-2009