آوای آزاد »  شاعران » یدالله رویایی »


 
 
 


 

 

 

 

   

چاپ شود

علاقه مندیها

ارسال به ایمیل

ارسال به

ارسال به

ارسال به
 

 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

11

بر ارتفاع زخم
 پرواز داشتم
 و ارتفاع زخم
هر لحظه در مقاومت خونم
 نام مرا میان فرصت های آبی خاموش می کرد
من با گلوله ای در بال
 صیاد را گریخته بودم
و قطره های خونم از ارتفاع زخم
 تا آفتاب منتظر تبخیر
 متن معلق نفسم را
 بسیار نقطه های تعلیق می گذاشت
 وقتی که لاجورد اطرافم
بوی عفونت پر ، داد
 من با تمام گوشت ویرانم
 و با تمامی وزنم
 از لاجورد اطراف
 بر روی خاک گرم تن انداختم
من از کنار قرمز خود دیدم
 در گردش بزاق یاران
 تصویر لاشخوران را
 که چکمه ی فرشته ها را
 بر پای داشتند
 و درکنار قرمز من پرسه می زدند

  

 

 بالای صفحه




 

در صورت هر گونه استفاده از سایت ، نام و آدرس آوای آزاد را ذکر کنید.

  AVAyeAZAD.com © 2003-2009