آوای آزاد »  شاعران » یدالله رویایی »


 
 
 


 

 

 

 

   

چاپ شود

علاقه مندیها

ارسال به ایمیل

ارسال به

ارسال به

ارسال به
 

 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

بیزار

 در من شکسته پای هزاران رنج
 در من گریخته رمه تردید
 اشکم نشسته سرد به خاکستر
 خاکسترم گرفته غمی جاوید
 دستم که مست ساغر نفرین بود
 پاشید دور بر سر دورانها
 با عشق ها قرابه کش نیرنگ
با دردهاش بر سر پیمانها
 چشمم که کرده رنجش چین اندوز
در هر شیار بست هزار افسوس
بنوشت تا به نام نیاز و ناز
با هر نگاه نامه صد ناموس
 قندیل شعر هایم خاموش گشت
تا بر دمیدمش دم بیزاری
خورشید سوخت در رگ من تاریک
 پایان گرفت قصه بیداری
رفت از سرم زلال سپید حرف
بر جا چو ریگ مانده ام آب اندیش
بگریخت آسمانم و من تنها
جنبیده ام به زمزمه ای در خویش
 مرد من از فریب عبث ها مرد
 ز آنرو گرفت راه دیار درد
 و این افسانه ها را هم
 بیهودگیش گسترد
 نفرین گرفت بود و نبود من
 تا ابر هم به گورم خشم آرد
و باد گر شبی ز رهم اید
خاک مرا عزیز ندارد
 اینک کهکور مانده گزیر من
 در من شکفته حیرت بازا باز
در من گریخته رمه تردید
 در من هزار عاطفه در پرواز

  

 

 بالای صفحه




 

در صورت هر گونه استفاده از سایت ، نام و آدرس آوای آزاد را ذکر کنید.

  AVAyeAZAD.com © 2003-2009