آوای آزاد »  شاعران » سبحان معظمی گودرزی »


 
 
 


 

 

 

 

   

چاپ شود

علاقه مندیها

ارسال به ایمیل

ارسال به

ارسال به

ارسال به
 

 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

ثانیه های فراموش کار

این ثانیه های فراموش کار چه زود می گذرند
مگر نمی بینند تک تک لحظه هایم را؟
مگر نمی دانند در این روزهای سرد و گرم بهاری
در این گرگ و میش حس بی قراری
گویی منی از من مرده است
با خودش راحتم را برده است
مگر سردی بهار را نمی اندیشند؟
مگر نمی بینند این برگ ها که تن به هر باد ناآشنایی می دهند
و خود را از گزند سوزان آفتاب بی مهر هم نمی پوشانند،
به گریه بی صدایم می خندند
و گویی کسی نیست صدایشان را بشنود
تو خود صدایم را می شنوی؟
من ِمن؟
سوته دل!
بیداری آیا؟
می شنوی آیا؟
تو بگو از سوز دل!
بگوشم...
  

 

 بالای صفحه




 

در صورت هر گونه استفاده از سایت ، نام و آدرس آوای آزاد را ذکر کنید.

  AVAyeAZAD.com © 2003-2009