آوای آزاد »  شاعران » سبحان معظمی گودرزی »


 
 
 


 

 

 

 

   

چاپ شود

علاقه مندیها

ارسال به ایمیل

ارسال به

ارسال به

ارسال به
 

 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

کلبه من

من اینجایم
تنها و خسته
در کنج خلوت خود نشسته
گاه گاهی سرکی می کشم به دنیای شما
حرف می زنم
می نویسم
می خندم به شما
می نشینم تنها
باز می گردم ز همه عالم ها
در کمینم که نوا برخیزد
در سکوت سردمیک ندا برخیزد
عابری
سنگییا صدای تنگی
فکر نابودی این ننگ کند
بر وقار شیشه ها
خنده سنگ کند
باز گرما
باز هوا
باز آغاز نگاهی به شما
حرف می زنم
می نویسم
می خندم به شما
می نشینم تنها
باز خسته
باز تنها
کلبه خلوت خود را
می سپارم به شما
کلبه من خالی
از هرچه بنامندش عشق
خلوت از هرکه بنامندشیار
خلوت من سرشار
از هوای بسته
پر شده از غم و اندوه و غبار
  

 

 بالای صفحه




 

در صورت هر گونه استفاده از سایت ، نام و آدرس آوای آزاد را ذکر کنید.

  AVAyeAZAD.com © 2003-2009