تشییع جنازه

آرام و پرشکوه و به ایین
محموله می رود
بر دوش عابران
 صف تنگ و تابدار
همچون نوار تیره به بازوی شهر سرد
 خاموش و دردخوان
 ارباب عصر خویش
 فرتوت سالخورده به تابوت خفته است
 یک دیده هم به واقعه تر نیست
 اندوه این جسد
 در هیچ هیچ سینه و سر نیست
 محموله می رود
 در پیش روی گور
 در پشت سر برآمدن آفتاب و نور

 

بالای صفحه | زندگی نامه