من گیج

گریز می زنی به کوچه ی تاریک
 گریه نمی کنم
 ماه می دود پا به پای تو
 غبطه نمی خورم
 غرق می شوی
 در تراوش مهتاب
 هنوز نمرده ام از رشک
من
 گیج - گیج
پرت می شوم روی دو پایم واین راه
 که گشوده می شود به هزاران عقوبت تاریک
 من شوکه می شوم
 و طعم بی نظیر رهایی
 چه تلخ می دود انتهای زبانم

  

 بالای صفحه