آوای آزاد » شاعران » ناهید عباسی »

پنجره ی خلقت

به مارای خود پرتاب شدن
احساس مقدسی است
که روح می نشیند
پای پنجره ی خلقت
و عاشقانه می نگرد
بارش باران را
بر ریشه ی درخت
تا در اجبار سبز حیات
بر تنه اش
قارچها
بی ریشه برویند

بالای صفحه


در صورت هر گونه استفاده از سایت ، نام و آدرس آوای آزاد را ذکر کنید.