آوای آزاد »  شاعران » حسین منزوی »


 
 
 


 

 

 

 

   

چاپ شود

علاقه مندیها

ارسال به ایمیل

ارسال به

ارسال به

ارسال به
 

 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 غزل 77

 به وصل روح مرا شست و شو بده ، زن من
 الا که پاره ی جانی و وصله ی تن من
 به نهر کوچکی از مهر خویش کر دادی
 مرا که تر نشد از هیچ بحر دامن من
به طیب خاطر خود صید می شوم که زند
 کمند گیسوی تو حلقه ای به گردن من
 در آن اتاق گنه بود ، در بهشت نبود
 ز باغ سبز تنت سیب سرخ چیدن من
 من وهراس ز جالوت و جبر و او ؟ نه مگر
 تو تاب داده ای از گیسوان فلاخن من
 ز مشق خواجه و عشق تواش به هم زده ام
 فصاحتی است اگر با زبان الکن من
 ضمانت تو و تضمین خواجه مهر به مهر
 برای هر چه شک اینک گواه روشن من

  

 

 بالای صفحه




 

در صورت هر گونه استفاده از سایت ، نام و آدرس آوای آزاد را ذکر کنید.

  AVAyeAZAD.com © 2003-2009