آوای آزاد »  شاعران » حسین منزوی »


 
 
 


 

 

 

 

   

چاپ شود

علاقه مندیها

ارسال به ایمیل

ارسال به

ارسال به

ارسال به
 

 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

غزل 71

ای چشم هات مطلع زیباترین غزل
 با این غزل ،‌ تغزل من نیز مبتذل
شهدی که از لب گل سرخ تو می مکم
در استحاله جای عسل ،‌می شود غزل
شیرینکم ! به چشم و به لب خوانده ای مرا
 تا دل سوی کدام کشد قند یا عسل ؟
 ای از همه اصیل تر و بی بدیل تر
 وی هر چه اصل چون تا به قیاست رسد بدل
 پر شد زبی زمان تو ، در داستان عشق
هر فاصله که تا به ابد بود ،‌از ازل
 انگار با تمام جهان وصل می شوم
 در لخظه ای که می کشمت تنگ در بغل
 من در بهشت حتم گناهم مرا چه کار
با وعده ی ثواب و بهشتان محتمل ؟


  

 

 بالای صفحه




 

در صورت هر گونه استفاده از سایت ، نام و آدرس آوای آزاد را ذکر کنید.

  AVAyeAZAD.com © 2003-2009