آوای آزاد »  شاعران » هوشنگ ابتهاج »


 
 
 


 

 

 

 

   

چاپ شود

علاقه مندیها

ارسال به ایمیل

ارسال به

ارسال به

ارسال به
 

 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

میراث

پدر جان در دل ِ تنگت چه ابری بود
 که من چندان که می گریم
 هنوزش هیچ پایان نیست
 چه صبری داشتی ، اما
 از آن دندان که بر هم می فشردی
 همچنان خون ِ دلم جاری ست
غمت با من
درین شب های ابری
 زنده ماند ، اما
 نمی دانم امیدم در دل ِ تنگ ِ که خواهد زیست ؟
  

 

 بالای صفحه




 

در صورت هر گونه استفاده از سایت ، نام و آدرس آوای آزاد را ذکر کنید.

  AVAyeAZAD.com © 2003-2009