آوای آزاد »  شاعران » هوشنگ ابتهاج »


 
 
 


 

 

 

 

   

چاپ شود

علاقه مندیها

ارسال به ایمیل

ارسال به

ارسال به

ارسال به
 

 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

بیرون شد از گُمار

ره در جنگل ِ اوهام گم است
 سینه بگشای چو دشت
 اگرت پرتو ِ خورشید ِ حقیقت یابد
 وقتی از جنگل ِ گم
پا نهادی بیرون
و رها گشتی
 از آن گره ِ کور ِ گمار
ناگهان آبشاری از نور
 بر سرت می ریزد
و آسمان
 با همه پهناوری ِ بی مرزش
 در تو می آمیزد
 ای فراز آمده از جنگل ِ کور !
 هستی ِ روشن ِ دشت
 آشکارا بادت !
 بر لب ِ چشمه ی خورشید ِ زلال
جرعه ی نور گوارا بادت !
  

 

 بالای صفحه




 

در صورت هر گونه استفاده از سایت ، نام و آدرس آوای آزاد را ذکر کنید.

  AVAyeAZAD.com © 2003-2009