آوای آزاد »  شاعران » هوشنگ ابتهاج »


 
 
 


 

 

 

 

   

چاپ شود

علاقه مندیها

ارسال به ایمیل

ارسال به

ارسال به

ارسال به
 

 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

در زنجیر

 بال ِ فرشتگان ِ سحر را شکسته اند
 خورشید را گرفته به زنجیر بسته اند
 اما تو هیچ گاه نپرسیده ای که :
 - مرد !
 خورشید را چگونه به زنجیر می کشند ؟
گاهی چنان درین شب ِ تب کرده ی عبوس
 پای زمان به قیر فرو می رود که مرد
 اندیشه می کند :
 - شب را گذار نیست !
 اما به چشم های تو ای چشمه ی امید
 شب پایدار نیست !
  

 

 بالای صفحه




 

در صورت هر گونه استفاده از سایت ، نام و آدرس آوای آزاد را ذکر کنید.

  AVAyeAZAD.com © 2003-2009