آوای آزاد »  شاعران » هوشنگ ابتهاج »


 
 
 


 

 

 

 

   

چاپ شود

علاقه مندیها

ارسال به ایمیل

ارسال به

ارسال به

ارسال به
 

 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

سایه ی هما

 به من ز بوی تو باد صبا دریغ نکرد
ز آشنا نفس آشنا دریغ نکرد
 چو غنچه تنگ دلی هرگزش مباد آن گل
 که بوی خوش ز نسیم صبا دریغ نکرد
 صفای ایینه ی روی آن پری وش باد
که با شکسته دلان از صفا دریغ نکرد
جفا ز بخت بد خویش می کشم من زار
 وگرنه یار به من از وفا دریغ نکرد
 حبیب من چه بهشتی طبیب مشفق بود
 که دید درد مرا و دوا دریغ نکرد
 همیشه بر سر او سایبان دولت باد
 که سایه از سرما چون هما دریغ نکرد
 چه بخت بود که آن سر کشیده سرو بلند
 ز آب دیده ی من خاک پا دریغ نکرد
 بر آستان نظر اشک پرده دار دل است
 بیا که دیده ی من از تو جا دریغ نکرد
 از آن لب شکرینم به بوسه ای بنواز
 که سایه با تو چو نی از نوا دریغ نکرد


  

 

 بالای صفحه




 

در صورت هر گونه استفاده از سایت ، نام و آدرس آوای آزاد را ذکر کنید.

  AVAyeAZAD.com © 2003-2009