آوای آزاد »  شاعران » هوشنگ ابتهاج »


 
 
 


 

 

 

 

   

چاپ شود

علاقه مندیها

ارسال به ایمیل

ارسال به

ارسال به

ارسال به
 

 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

مهرگیا

ای ماه شبی مونس خلوتگه ما باش
 در اینه ی اهل نظر چهره نما باش
 کار دل ما بین که گره در گره افتاد
 گیسو بگشا و بنشین ، کارگشا باش
 جامی ز لب خویش به مستان غمت بخش
 گو کام دل سوخته ای چند روا باش
ای روح مسیحا نفسی درنی ما دم
 در سینه یاین خالی خاموش نوا باش
چشمم چو قدح بر لب نوشت نگران است
 ای ساقی سرمست شبی نیز مرا باش
 مستیم و ندانیم شب از چند گذشته ست
 پرکن قدحی دیگر و بی چون و چرا باش
 ای دل ز سر زلف بتان کار بیاموز
 با این همه زنجیر به رقص ای و رها باش
 چون خال که بر کنج لب یار خوش افتاد
 ای نکته تو هم در دهن دوست بجا باش
ایینه ی ما زنگ کدورت نپذیرد
 ای غم به رخ سایه سرشکی ز صفا باش
تا زنده دلان داروی دل از تو بجویند
 ای شعر دل انگیز همان مهرگیا باش

  

 

 بالای صفحه




 

در صورت هر گونه استفاده از سایت ، نام و آدرس آوای آزاد را ذکر کنید.

  AVAyeAZAD.com © 2003-2009