امر حاضر

صیغه ی مغرد امر حاضر همان ریشه ی فعل است که به صیغه امر صرف می شود :  سعی کن  تا سود یابی .
نیکو باش ، بهبود یابی و گاهی " ب " زاید بر سر صیغه  امر در آید :
خوروپوش و بخشای و راحت رسان       نگه می چه داری ز بهر کسان

بیاموز و بشنو  زهر دانشی        که یابی  ز هر دانشی رامشی

امر حاضر  دو صیغه بیش ندارد :  یکی مفرد  یکی  جمع  و صیغه ی منفی  امر  را  نهی  گویند :
مکن ، مکنید