[newstyle/top.htm]

دستور زبان فارسی


تغيبرات در فعل امر و مشتقات آن

بدان كه هميشه قبل از علامت مصدر، يكى از يازده حرف" زمین خوش فارس "  یا " شرف آموزی سخن " واقع خواهد بود و این حروف بیشتر در فعل امر و مشتقات آن تغییر کند از این قرار :

1- "ز" به حال خود، باقى ماندن: زدن - > بزن

2- "م " حذف شود: آمدن -> بيا

از حرف "ز" و "م " بيش ازين دو صيغه يافت نشود.


3- "ى " حذف شود:
تابيدن- بتاب
 رسيدن -> برس
پاشيدن -> بياش
 خریدن -> بخر
دميدن -> بدم
دویدن -> بدو

استثناء:
آفريدن -> بيافرين
 چيدن -> بچين
گزیدن -> بگزین
 شنيدن -> بشنو
ديدن -> ببين

4- "ن " به حال خود، باقى ماند:
کندن -> بکن
آکندن -> بیاکن
خواندن -> بخوان
راندن -> بران
ماندن -> بمان
افکندن -> بیفکن

" خ "  به " ز "  بدل شود :
انداختن -> بینداز
بیختن -> ببیز
اندوختن -> بیندوز
نواختن -> بنواز
انگیختن - > بینگیز
شناختن -> بشناس

استثناء :
شناختن -> بشناس
گسیختن - > بگسل
فروختن -> بفروش
پختن -> بیز

 

در مصدر " پختن "  اگر چه " خ " به "ز " بدل شده ولی چون در اصل ِ کلمه تغییر حاصل شده ، بی قاعده است و جز ء مستثنیات محسوب شده .

6 - " و "  به " الف "  بدل شود و بد از آن بیشتر " ی " افزایند :
سودن -> بسای
اندودن -> بیندای
ستودن -> بستای
آلودن -> بیالای
پیمودن -> بپیمای
نمودن -> بنمای

استثناء:
بودن -> باش
درودن - > بدرود
غنودن - > بغنو
شنودن -> بشنو
 

7- " ش" اگر بعد از " الف " است به " ر  "  دل شود :
انگاشتن - > بینگار
پنداشتن -> بپندار
گماشتن - > بگمار
گذاشتن - > بگذار
انباشتن - > بینبار
داشتن -> بدار
 

در فعل امر " داشتن " امروز به عوض " دار " گویند ، " داشته باش " ، " ش" اگر بعد از " الف " نباشد ، قاعده ی کلی ندارد :
ریشتن - > بریس
نوشتن -> بنویس
هشتن -> بهل
شدن -> بشو
کُشتن -> بکش
گشتن - > بگرد

 

8- " ف " به " ب " قلب شود :
یافتن -> بیاب
شتافتن - > بشتاب
فریفتن - > بفریب
تافتن -> بتاب
روفتن -> بروب
کوفتن _ بکوب
 

استثناء :
آلفتن -> بیالُفت
رفتن -> برو
پذیرفتن - > بپذیر
گرفتن - > بگیر
شکافتن -> بشکاف
خفتن - > بخفت
گفتن - > بگو
کافتن - > بکاو

 

9- " الف " حذف شود :
ایستادن -> بایست
فرستادن -> بقرست
افتادن -> بیفت
نهادن -> بنه

استثناء :
دادن - > بده
ستادن - > بستان
 

10 - " ر " به حال خود باقی مانده و گاهی پیش از آن " الف " در آورند :

 آوردن -> بیاور
آزردن -> بیازار
گستردن - > بگستر
سپردن - > بسپار
شمردن -> بشمار
خوردن -> بخور
 

استثناء :
مردن - > بمیر
بردن -> ببر
کردن -> بکن
 

در " بردن " اگر چه " ر " به حال خود باقی مانده ولی چون در اصل ِ کلمه ها تغییر حاصل شده است ، جزء مستثنیات مسوب می گردد .
 

11- " س" اگر ماقبل آن ِ مضموم باشد به " و " بدل شود و گاهی بعد از آن " ی " زیاد شود :
جستن -> بجوی
جستن -> بجوی
رُستن -> بروی
شستن -> بشوی
 

و چون ماقبل " س" مضموم نباشد ، در چهار مثال به " ه " بدل گردد :
کاستن -> بکاه
رستن -> برَه
خواستن -> بخواه
جَستن -> بجه

و در هشت مثال حذف شود :
زیستن -> بزی
آراستن -> بیارای
دانستن -> بدان
مانستن -> بمان
پیراستن -> بپیرای
توانستن -> بتوان
گریستن -> بگری
یارستن -> بیار
 

فعل امر " ماندن " و  " مانستن " در صورت ، یکسانند ولی در معنی  مختلفد :  در خانه بمان . به نیاکان ِ خود بمان .
 

  بالای صفحه  

   
[newstyle/but.htm]