| [newstyle/top.htm] | |||
|
دستور زبان فارسی <
فهرست
قطعات ادبی < ورودی
> دستور زبان فارسی |
|||
تغيبرات در فعل امر و مشتقات آنبدان كه هميشه قبل از علامت مصدر، يكى از يازده حرف" زمین خوش فارس "
یا " شرف آموزی سخن " واقع خواهد بود و این حروف بیشتر در فعل امر و
مشتقات آن تغییر کند از این قرار :
" خ " به " ز " بدل شود :
استثناء :
در مصدر " پختن " اگر چه " خ " به "ز " بدل شده ولی چون در اصل ِ کلمه تغییر حاصل شده ، بی قاعده است و جز ء مستثنیات محسوب شده . 6 - " و "
به " الف " بدل شود و بد از آن بیشتر " ی " افزایند : 7- " ش" اگر بعد از " الف " است به " ر " دل شود
: در فعل امر " داشتن " امروز به عوض " دار " گویند ، " داشته
باش " ، " ش" اگر بعد از " الف " نباشد ، قاعده ی کلی ندارد :
8- " ف " به " ب " قلب شود : استثناء :
9- " الف " حذف شود : استثناء : 10 - " ر " به حال خود باقی مانده و گاهی پیش از آن " الف " در آورند : آوردن -> بیاور استثناء : در " بردن " اگر چه " ر " به حال خود باقی مانده ولی چون در
اصل ِ کلمه ها تغییر حاصل شده است ، جزء مستثنیات مسوب می گردد . 11- " س" اگر ماقبل آن ِ مضموم باشد به " و " بدل شود و گاهی
بعد از آن " ی " زیاد شود : و چون ماقبل " س" مضموم نباشد ، در چهار مثال به " ه " بدل
گردد : و در هشت مثال حذف شود : فعل امر " ماندن " و " مانستن " در صورت ، یکسانند ولی
در معنی مختلفد : در خانه بمان . به نیاکان ِ خود بمان . |
|||
|
|
|||
| [newstyle/but.htm] |